informatie Lendevallei
De Lendepolder en de Helomapolder worden beheerd door It Fryske Gea. Ze zijn onderdeel van het natuurgebied De Lendevallei dat zich aan beide zijden van de weg van Wolvega naar De Blesse bevindt. U bereikt de Lendepolder als u van Wolvega naar De Blesse rijdt na de brug de afslag naar links te nemen de Domeinenweg in. U kunt vrij wandelen over de paden. Er zijn Schotse Hooglanders aanwezig. De Helomapolder is tijdens het broedseizoen niet toegankelijk. Altijd bereikbaar is vogelhut 'Blauwborst' waar ook een informatiepaneel te vinden is.

geschiedenis Lendevallei
De Lendevallei is ook weer zo’n typisch turfgebied waar vanaf de 18e eeuw turfwinning plaatsvond. Er werden petgaten uitgegraven en de turf werd vervoerd over het riviertje de Lende. Het kronkelende riviertje werd in de jaren 20 van de vorige eeuw rechtgetrokken om zodoende de turf gemakkelijker en sneller te kunnen afvoeren en het dorp Noordwolde voor vrachtschepen bereikbaar te houden.

De Lendevallei is ontstaan na de laatste ijstijd zo’n 150.000 jaar geleden.
Het klimaat werd milder, het grondwater stond hoog. Er ontstond een weelderige plantengroei, ideale omstandigheden voor de vorming van veen. Na de turfwinning werden vele landen via de werkverschaffing gebruiksklaar gemaakt voor landbouw. Petgaten werden dichtgegooid. Redding kwam door de herontdekking van de Grote vuurvlinder, het gebied werd daardoor als zeer waardevol natuurgebied beschouwd. Ook werd de aanwezigheid van visotters gesignaleerd.

Vroeger kwam er een zeer hoge concentratie ijzer voor in het veen zodat het veen een tijdje zijn geld opbracht door transport naar de Hoogovens in IJmuiden.
De polders waren tot de jaren 90 als landbouwgrond in gebruik. Na de aankoop door It Fryske Gea werd de bemaling stopgezet zodat de Lendepolder onder water kwam te staan en een paradijs voor watervogels werd.
In een rapport uit 2004 van SOVON staat dat er in dat jaar 87 soorten broedvogels in de Lendevallei zijn genoteerd. Nu de terugkomst van de otter nog.

smienten
Smienten zijn watervogels die we vinden in meren waar een rijke onderwater- of drijvende vegetatie aanwezig is. De mannetjes hebben een gele vlek op het verder rode voorhoofd. Een smient maakt het zich gemakkelijk. Al slobberend -ook ’s nachts- vullen ze hun maag. Slapen doen ze op grote watervlakten. De smient is voornamelijk een wintergast, als broedvogels zijn ze niet in grote getale aanwezig. Als de winter hier te streng wordt trekken de vogels zuidwaarts. Het geluid van de smient is duidelijk herkenbaar aan het fluitend geluid.