Aekingerzand of Kale Duinen – 6 of 11 kilometer

Kale Duinen

Op naar de Kale Duinen bij Appelscha. Hier ben ik als kind wel eens geweest tijdens een schoolreisje. Helemaal zonder angst ging dat niet, want hier zouden slangen zijn. Ik zorgde ervoor dat ik bij iedere stap goed uitkeek waar ik mijn voeten neer zette. Een spel in het bosgebied grenzend aan de Kale Duinen was aan mij dan ook niet besteed.

Nu, zoveel jaar later en wijzer, stap ik frank en vrij over het mulle zand. De angst is omgezet in een meer realistischer gedachte dat de slang banger is voor mij dan ik inmiddels voor hem.

We starten vandaag met een bezoek aan het bezoekerscentrum in Appelscha en kopen daar een kaart van het Nationaal Park Drents-Friese Wold, waar de Kale Duinen onderdeel van zijn, en tijdens de wandeling zijn we maar wat blij dat we 'm bij ons hebben. Het bezoekerscentrum is een echt kijk- en doecentrum. Kinderen zullen zich hier uitstekend vermaken met allerlei testjes en wetenswaardigheden. Een film vertelt het ontstaan van het natuurgebied.

uitkijktoren
Op naar de wandeling zelf. We parkeren de auto op het parkeerterrein aan de Canada (naam van de weg). De Aekinger Zandroute (Kale Duinen) is 5 km en wij willen er nog een stuk aan knopen door bos en het beekdal Aekingerbroek. Het is maar een klein stukje langs de bosrand naar het zandgebied. Bruin/paarse kleuren van de heide en het groen van de dennen steekt af tegen de witte zandvlakte. Geweldig, ik houd van deze kleuren.

De wandeling voert ons langs de rand van de zandheuvels en dwars door de zandvlakte heen. Het is warm in de luwte en fris wanneer de koude wind ons om de oren blaast. Ik geniet enorm van dit mooie gebied. In de verte is de uitkijktoren al te zien. De rode paaltjesroute brengt ons daar langs. We klimmen de toren op en eten een hapje terwijl we het uitzicht over de zandvlakte en het open gebied in ons opnemen.

modderpaden
We wijken hier van de rode paaltjesroute af om aansluiting te zoeken met de witte paaltjes die ons door het bos moeten leiden. Helaas, als we op pad zijn is er geen enkel wit paaltje te bekennen. Staatbosbeheer is bezig met beheerwerkzaamheden met dit stuk natuur. Bomen worden gekapt, het is een ware kaalslag. We weten dat dit is ter bevordering van de uitbreiding van de zandvlakte. Omdat tractoren als werktuig worden gebruikt zijn de paden hier en daar behoorlijk modderig en er staan grote plassen. Af en toe moeten we een paadje door het bos maken om verder te kunnen.

We zijn blij met onze kaart. Op ieder kruispunt staan bordjes die het perceelnummer aangeven dat overeenkomt met het nummer op de kaart. Zo kunnen we de route nog aardig volgen. Wanneer we weer bij de open vlakte aankomen slingert links van ons het beekje de Vledder Aa, dat hier ontstaat en uiteindelijk bij Steenwijk uitmondt in het Steenwijkerdiep  Als we, te vroeg, een pad naar links inslaan komen we voor het beekje te staan en moeten weer terug. Gelukkig hebben we de uitkijktoren al weer in het zicht en kunnen we daar recht op aan lopen.

Hier zijn veel schapen met lammetjes aan weerszijden van het pad. Zo schattig, dat kleine grut. Moederschaap houdt ons goed in de gaten en als we twee lammetjes naderen die zich verstopt hebben achter een klein bosje, rent moederschaap naar haar kroost om het te beschermen.

grenspoel friesland drenthe
Bij de uitkijktoren pakken we de rode Aekingerzandroute weer op. We lopen langs een ven wat de naam Grenspoel draagt. De provinciale grens tussen Friesland en Drente loopt er dwars doorheen. Je kunt goed zien dat het afgelopen week flink geregend heeft want het ven heeft een overloop via het pad naar een ander watertje. Het laatste deel van de wandeling gaat weer over het mulle zand. De zon is er inmiddels ook bij gekomen en ik ga even aan de kant van het pad zitten en draai mijn gezicht naar de zon. Heerlijk, laat maar komen die lentezon, die de koude maartse dagen zo aangenaam maakt.

Dan zien we tussen de bomen door de auto staan. Er is hier nog veel meer te wandelen. Dit Nationale Park is groot maar of het ook weer zo spectaculair wordt als de Kale Duinen.......