| |
Bocht fan Molkwar – Molkwerum/Stavoren
–
9,5 kilometer
Gras, schapen en een bankje
Het is tropisch warm vandaag. Het lijkt ons wel wat om vanavond
langs de IJsselmeerkust te wandelen. We rekenen op een verkoelend
zuchtje wind vanaf het meer. De route loopt van Molkwerum naar
Stavoren via een weggetje door de weilanden en daarna over
de IJsselmeerdijk weer terug.
Als we onze auto parkeren in Molkwerum, weer zo’n prachtig
dorpje met een grote kerk, geeft de thermometer nog 28 graden
aan. Naar ons idee veel te warm maar het zal wel gauw afkoelen,
toch?
We lopen over het fietspad richting Stavoren en slaan voor
de Marplaets, waar ze antiek en jukeboxen verkopen, rechtsaf.
Twee gekleurde koeien staan voor de boerderij.
Voor ons ligt weiland tot aan de IJsselmeerdijk. Het IJsselmeer
is niet te zien, dat ligt achter de verhoogde dijk. Zonder
die dijk liepen we nu in het water, of moesten we waarschijnlijk
wel zwemmen. In een weiland zijn ze druk bezig om de pakken
hooi binnen te halen. Via een kettingsysteem wordt het pakket
hooi naar boven getransporteerd waar het door vaardige handen
op z’n plek gelegd wordt. Een vrouw pakt het hooi aan
en een aantal jonge mensen zit bovenop het hooi.
De weg slingert wat door het landschap. Hier en daar staat
een boerderij. Ik kan me voorstellen dat het hier goed kan
spoken als een bui ‘de meer’ overkomt en een flinke
storm is hier ook wat anders dan in de stad. We schieten niet
hard op, als we achterom kijken is Molkwerum nog niet eens
heel ver weg. Telkens vinden we wel weer iets om te fotograferen
of te filmen. Zoals het onbemande weerstation van het KNMI
dat hier staat.
Op zo’n dertig vierkante meter staat er allerlei meetapparatuur.
Behalve de temperatuur, luchtvochtigheid, windrichting en windsnelheid
wordt o.a. ook de regenval per minuut gemeten en de temperatuur
vlak boven het gras. Leuk is dat er een informatiebord bij
staat dat uitleg geeft waar al die apparatuur toe dient. Tevens
zijn er een aantal records genoteerd bijvoorbeeld de warmste
temperatuur 33,7 graden op 27 en 28 juni 1947 en de koudste
temperatuur –20 graden op 17 februari 1956. Dit zijn
overigens wel waarden sinds 1943. Jammer vind ik wel dat er
niet ook een electronisch bord is waarop je de waarden gelijk
kunt zien.
Er is nu een stuk fietspad dat we aflopen en daarna komt een,
vinden wij, saai stukje. We moeten rechtsaf de Kooyweg op.
Dit is een weg langs het industriegebied van Stavoren. Maar
als we bij de dijk komen zijn we dat gelijk vergeten. Een schattig
huisje staat direct onder de dijk, waarop een kudde schapen
ligt, staat en graast. De trap op en we zien uit over het IJsselmeer,
kan het nog mooier?
Aan het einde van een stenen pier gaan we zitten. Er liggen
een aantal boten voor anker. Zo dicht bij het water is het
met deze warmte een stuk aangenamer. We zien een man in z'n
blootje een klipper ontdoen van alg. Hij staat in het water
en schrobt het schip. Via het zwaard klimt hij even later weer
aan boord.
We kijken nu naar de Bocht fan Molkwar, natuurgebied van it
Fryske Gea dat ver voorbij Molkwerum loopt. Het bestaat grotendeels
uit water maar boven Molkwerum liggen drie aangelegde eilandjes
die je kunt bekijken vanuit de vogelkijkhut op de dijk. Het
schijnt dat hier in april soms meer dan 15.000 kemphanen overnachten.
We lopen verder over de dijk, tussen de schapen door, richting
Molkwerum. Regelmatig moeten we een hek over maar overstapplankjes
maken dat erg gemakkelijk. We treffen een man uit Molkwerum.
Hij staat een sigaretje te rollen. Hij komt hier ‘s avonds
regelmatig om nog even over het meer te kijken.
Dan ligt er een leeg volgbootje aan het strand. Deze hoort
vast bij het zeiljacht dat verderop in het meer ligt. De zon
zoekt langzaam het meer op.
Als de dijk een bocht naar rechts maakt komen we bij een huis
waar je bijna overheen ziet omdat het zo laag staat. Hier is
een oude syl (sluis) te zien. Voordat we de auto opzoeken gaan
we nog even op het bankje bovenop de dijk zitten. De zon zakt
steeds verder, de lucht kleurt lichtroze en oranje en een reiger
staat links van mij in een ondiepte te loeren naar visjes.
Hij slaat zijn slag. En wij, wij genieten van de romantische
zonsondergang.
|
|