informatie De Boschplaat
De Boschplaat is in beheer bij Staatsbosbeheer Terschelling. Vanaf 1970, als twaalfde gebied in Europa, kreeg De Boschplaat het Europees diploma, een internationale onderscheiding die niet zomaar wordt toegekend. Iedere vijf jaar wordt bekeken of het gebied nog aan de voorwaarden voldoet om het diploma te kunnen verlengen. De Boschplaat beslaat heel oostelijk Terschelling en is wandelend of fietsend te verkennen. Het grootste deel van De Boschplaat is niet toegankelijk vanwege broed- en vogelgebied. Wilt u iets verder het gebied in trekken, geef u dan op voor een excursie van Staatsbosbeheer. Met een huifkartocht van Terpstra in Hoorn, kunt u het gebied ook goed bekijken. Wellicht kunt u uitstappen op het eindpunt, het Amelander Gat, en dan teruglopen indien u de totale afstand te lang vindt. Er zijn geen voorzieningen in het gebied. Bekijk voordat u dit gebied intrekt goed naar de weersverwachtingen, want schuilen is er niet bij!

geschiedenis De Boschplaat
Zo halverwege de 19e eeuw was de zandplaat (De Boschplaat) gescheiden van Terschelling door het Koggediep. Door verzanding van het Koggediep verheelde De Boschplaat met Terschelling. Het was toen een kale zandplaat, te vergelijken met de zandplaat van de Noordsvaarder nu. Eb en vloed hadden vrij spel en door de vorming van wat duintjes, waardoor er uitschuring plaatsvond leek het een kwestie van tijd totdat de plaat weer los zou raken van Terschelling. Een stuifdijk moest uitkomst bieden maar de eerste stuifdijk in 1920, gelegd door de toenmalige beheerder Rijkswaterstaat, was niet voldoende. Vanaf 1931, nadat er luchtfoto’s van het gebied zijn gemaakt, begint men met een nieuwe stuifdijk tussen paal 20 en 29. Via duinopbouw van schermen van dennentakken om het zand vast te houden, ontstond er een duinenrij van zo’n vijf meter boven Amsterdams Peil. Er werd helm aangeplant dat het zand moest vasthouden en in de loop der jaren is de duinenrij gegroeid tot hoogtes van tien tot vijftien meter, compleet met stuifkuilen en duintoppen.

kwelders
Door de aanleg van de stuifdijk veranderde het karakter van De Boschplaat in hoog tempo. De Noordzee had er geen vat meer op, het was enkel de Waddenzee die het gebied een aantal keer per jaar overstroomde. Slib blijft achter en tegen de nieuwe duinenrij ontstaat algauw de eerste begroeiing. Op lager gelegen gebieden, dichter naar de Waddenzee toe, verschijnen pioneersplanten zoals Engels Gras, Loogkruid, en Zeekraal. Zeekraal met name verdraagt zout water prima. Waar de kwelder wat hoger is zie je planten, bijvoorbeeld Lamsoor, die met zout en zoet water kunnen omgaan via een ingenieus systeem.

vlinders
De Boschplaat is bij uitstek een geweldige verblijfplaats voor vlinders, er komen maar liefst zo’n 43 dagvlindersoorten voor. Van de 2.500 soorten nachtvlinders komen er zo’n 600 voor op De Boschplaat. Het kweldergebied, rijk aan zeekraal, zeealsem, lamsoor, zeeweegbree en zeeaster, is een open gebied met grassen en kruiden. Als in augustus de Lamsoor bloeit zijn dagpauwogen en kleine vossen van de partij. Het parelmoervlindertje vraagt weer een andere biotoop. In de hitte, op kale, zuidelijk gelegen duinhellingen komt het duinviooltje voor. Hier vindt je de rupsen van de parelmoervlinder, die overigens op de bedreigde soortenlijst staat.

brand
15 mei 2004 stond een deel van De Boschplaat in brand. Het ging om het Jan Thijssenduin (hoog duin waarvanaf de gehele Boschplaat te overzien is) en de Berkenvallei. Met man en macht werd gewerkt om de brand meester te worden. Behalve de brandweer op Terscheling, blushelikopters van de Koninklijke Luchtmacht zetten ook loonbedrijven en toeristen zich in tot behoud van dit uniek natuurgebied. In de dagen die volgden laaide het vuur nog tweemaal op. Een zwart geblakerd gebied bleef over. Beheerders van het gebied maakten zich zorgen of de berken en beredruif, een kruipende heester die in Nederland alleen nog maar op Terschelling groeit, weer terug zouden komen. Ook naar de eikvarens, waarvan zelfs de wortels verbrand waren, werd halsreikend uitgekeken. Er is niets door mensenhanden gedaan, de natuur moest zichzelf herstellen. Anno 2006 zijn de verbrandde delen allang weer groen, voor een leek is er niets meer te zien van de brand. Maar pas over enkele jaren kan bekeken worden of het gebied beschadigd uit de strijd gekomen is.

lepelaar
De eerste lepelaars verschijnen eind februari in Nederland. De tropisch uitziende vogels komen dan van Afrika waar ze overwinteren. De vogel heeft zijn naam te danken aan zijn snavel waarmee hij visjes en grote waterinsecten naar binnen lepelt. Het aantal broedparen lepelaars is dankzij beschermende maatregelen weer toegenomen. Halverwege de vorige eeuw kwam het aantal broedparen niet boven de tweehonderd uit, nu telt alleen Terschelling al zo’n 170 broedparen per jaar.