Tjalleberd - 9 km

Geen ander geluid dan de natuur

We worden verwelkomd door het geluid van de koekoek. Ik bedenk me dat ik nog nooit twee koekoeken tegelijkertijd heb horen roepen. Toeval? Aangezien ik al informatie heb verzameld over De Deelen weet ik dat de imposante giftige grote beerrups die hier voorkomt een lekkernij is voor de koekoek.

Het is half zeven in de avond en er staat voldoende wind zodat we niet opgegeten worden door de muggen. We nemen de route van 3,5 kilometer en deze begint met een houten vlonderpad door het riet. Om ons heen zijn allerlei vogels en zwemvogels te horen. De pluimzeggepollen zijn hier talrijk. Ik vind ze prachtig, net weelderige haardossen.

Het pad bestaat uit houtsnippers, dat loopt lekker zacht en maakt bijna geen geluid. Is het daarom dat we een aantal keer, op nog geen vijf meter afstand, worden opgeschrikt door opvliegende paartjes eenden die zich in de open watertjes in het riet een plaatsje voor nacht hebben verschanst?
De wandelroute leidt ons over een houten brug van liggende paaltjes. We zien meerkoeten, zwanen en futen. In de verte zien we twee roofvogels. Ze zweven boven het land en één maakt een snoekduik naar beneden. We zijn benieuwd of hij/zij de prooi te pakken heeft kunnen krijgen maar ja dat kunnen we niet zien.

We wandelen over meer bruggetjes want De Deelen bestaat voor een groot deel uit water, het is een veengebied waar vroeger turf gewonnen werd. De kenmerken daarvan zijn goed terug te vinden in de stripen, waar de turf op te drogen gelegd werd, en de rechtlopende sloten.
Als de route over zo’n stripe loopt staan we ineens oog in oog met een haas. Het duurt maar een fractie van een seconde voordat hij het hazenpad kiest. Aangezien de haas niet rechts of links kan, kunnen we hem nog lang volgen over het pad voor ons.

We wandelen nu in meer open gebied en komen aan het einde van De Deelen. De route gaat naar links maar wij lopen een klein stukje naar rechts. Hier is een open, vrij nat stuk land. We zien kievieten en grutto’s. We blijven op afstand want zelfs nu slaan ze al alarm.

De 3,5 kilometer route eindigt met een lang zandpad richting het beginpunt. De zon begint al licht oranje te kleuren. We komen bij het fietspad (links staat de auto) en gaan rechtsaf naar de vogelkijkhut. Er is nu niet zoveel meer te beleven maar de vorige keer dat we hier waren konden we goed de brandganzen en allerlei andere zwemvogels bekijken. In de hut hangen platen met daarop de afbeeldingen van alle vogels die hier voorkomen.

Als je het fietspad verder volgt dan kom je bij de werkplaats van Staatsbosbeheer. Hier vind je onder andere ook oude machines die vroeger gebruikt werden voor het uitgraven van de turf. Dit is op ongeveer 2 kilometer afstand van de parkeerplaats.

Met de auto rijden we terug langs De Deelen. Waggelende grauwe ganzen volgen de lange strook veengrond die langs de sloten ligt. En verderop veel meer grauwe ganzen met jongen. Hoe heerlijk is de lente nu, het groen schiet op, eieren komen uit en het was vandaag een warme zomerse dag.