informatie Delleboersterheide
De Delleboersterheide is een natuurgebied van It Fryske Gea, die het sinds 1951 in beheer heeft. Op de Hoorn, links van de Delleboersterheide is een pingo-ruïne. Er zijn een aantal wandelroute’s van 3 kilometer en 12 kilometer. De wandeling van 12 kilometer gaat ook langs de Catspoele en over de Diakonievene. U kunt vrij wandelen op de paden. Honden zijn niet toegestaan in verband met de aanwezigheid van vee. Hier en daar staat een bankje maar langs het lange stuk over het gras langs de Tjonger is geen bankje te vinden.
Parkeren is mogelijk aan de Alberdalaan (tussen Oldeberkoop en Makkinga) direct bij de ingang van de Diakonievene.

geschiedenis Delleboersterheide
De Delleboersterheide is van oorsprong een turfwinningsgebied. Het riviertje de Tjonger dat al slingerend door Friesland stroomde werd zelfs gekanaliseerd om de afvoer van turf te vergemakkelijken. Toen het veen afgegraven was en de landbouw in opkomst kwam werd het gebied gedeeltelijk gebruikt als cultuurgrasland. De Delleboersterheide is door It Fryske Gea zo goed mogelijk in de oude staat terug gebracht. Het is nu weer een beekdallandschap, een golvend land met dekzand en kommen met veen. Er zijn nu vennen die door de hogere waterstand permanent nat blijven. De Catspoele, een ven waar reeën graag komen drinken en de Diakonievene, een ven van formaat, zijn het levend bewijs van vroegere turfactiviteiten. Het is een afwisselend landschap geworden met open heide en bossen waar Schotse Hooglanders, Exmoorpony’s en Drentse heideschapen voor de benodigde begrazing zorgen.

libellen
In het jaarverslag 2005 van It Fryske Gea staat te lezen dat in dit jaar de (her)ontdekking van de in Nederland uitgestorven gewaande oostelijke witsnuitlibel in de Catspoele heeft plaatsgevonden. In de Delleboersterheide werden maar liefst 39 soorten libellen aangetroffen. Dit zou te maken hebben met de combinatie van vennen met relatief weinig voedingsstoffen, helder water en een rijke vegetatie direct onder het wateroppervlak en de aanwezigheid van bos in de directe omgeving. Eisen waar de Catspoele aan voldoet.

sterrenschot
In april 2006 vonden wij een gelei-achtige substantie, klodders, met daarnaast volgens ons kikkereitjes. Navraag leerde ons dat het ging om sterrenschot. Wanneer bijvoorbeeld een reiger of een bunzing een kikker opeet, zwellen de eierstokken van de kikker op door vocht in de maag van het dier waarop deze het uitbraakt. In vroeger tijden, toen men dit nog niet kon verklaren, werd er gedacht dat het afkomstig was van vallende sterren. Ook werd sterrenschot wel heksensnot genoemd omdat men in de 17e eeuw dacht dat het ‘snot’ afkomstig was van rondvliegende heksen.