Wijnjewoude - 8 km

Deze wandeling is te combineren met de wandeling in 't Oude Bosch (5 km). Tussen de beide wandelingen is een verbindingsroute (witte paaltes) van anderhalve kilometer.

Duurswouderheide in herfsttooi

Vorig jaar in oktober hebben we heerlijk gewandeld op de Duurswouderheide, genietend van de verschillende landschappen en de talloze paarse paddestoelen in het groene mos. Er werd toen flink onderhoud gepleegd en een aantal paden was scherp ingesneden door tractorbanden. Er werd een enorme bult gemaakt aan de westkant. We zijn benieuwd hoe het er nu uitziet.

We parkeren de auto bij het mooie 13e eeuws kerkje dat aan de weg tussen Wijnjewoude en Bakkeveen staat. We lopen eerst terug naar de weg en slaan rechts af, daarmee de witte paaltjes volgend. Het is een eind lopen langs de met klinkers betegelde weg. Fel geel gekleurde bladeren geven de route een feestelijke kleur. De herfst is al goed ingezet.

groen tapijt
Dan duiken we het bos in, een lange laan met beukenbomen aan weerszijden. De paarse paddestoelen die hier vorig jaar rijkelijk in de met mos begroeide berm stonden, zijn niet of nauwelijks meer aanwezig. Half bedolven onder bladeren vinden we hier en daar nog een kleintje.

Het lichtdoorlatende loofbos gaat over in naaldbos, dat ons donker tegemoet treedt. Het is een spectaculair gezicht. Onder de bomen is een kleurenvariëteit aan groen te bekennen. Mossen in licht- tot donkergroen geven het idee alsof de grond bekleed is met een dik tapijt. Het wit van een flink beschimmelde paddestoel straalt ons tegemoet en verovert daarmee een plekje op de filmrol.

grote stille heide
Na het weilandje met koeien komen we aan bij de heide. De bruin/gele kleuren van de heide zijn een streling voor het oog. Rust. Schapen grazen in het midden van de heide waarin vele waterdobben liggen. Midden door de heide ligt een pad maar wij kiezen ervoor langs de rand te lopen en pakken hier de blauwe paaltjesroute op. Om de heide heen staat een draadhek, met stroom!

Het is zondag en er zijn vele wandelaars. Mensen met honden, wandelgroepjes en een enkele wandelaar genieten van het nazomerweer. We lopen om het gebied heen en als we aan de zuidkant zijn zien we hoe groot de heide zich voor ons uitstrekt richting het noorden. In tegenstelling tot vorig jaar moeten we nog een klein stukje door het bos voordat we weer bij het pad langs de heide komen. Dat is niet erg, nu komen we vlak langs een vennetje waar we even heen lopen. Het ziet er leuk uit maar er is niets te beleven, we horen of zien geen vogel.

wandelaars versus kerkgangers
Het drassige tractorpad van vorig jaar is nu goed te bewandelen en we naderen de bult die vorig jaar in opbouw was. En natuurlijk nemen we het pad omhoog. En dat is niet voor niets. We lezen dat de bult gemaakt is van de afgeplagte heide van het natuurgebied. Dat vind ik nu leuk. Het uitzicht is goed vanaf deze hoogte, Je kunt nu de dobben zien waarvan de grootsten een naam hebben. Rechts is het Haulespoor zichtbaar. Het was een belangrijk, droog karrespoor tussen Haule en Wijnjewoude omdat de rest van het gebied nogal nat was.

De laatste kilometer slingert langs de heide en mondt uit in de laan die naar het parkeerplaatsje leidt. Het kerkje komt net uit en kerkgangers zoeken al pratende hun weg naar de auto. In een stoet van auto’s met netjes geklede kerkgangers, rijden wij met wandelkleren en wandelschoenen de laan uit nagenietend van een heerlijk middag wandelen.