Wassenaar - 14 km

Kamelen in Hollands duin

We zijn een weekend in Kijkduin, vlakbij Den Haag, en willen wandelen in het Hollands Duin, een duingebied tussen Wassenaar en Katwijk. We draaien een routebeschrijving van Staatsbosbeheer uit en die blijkt onderweg onmisbaar te zijn. Dik in de kleren, het is fris en de route voert ons voor een gedeelte langs de zee, duiken we het duingebied in. Hier staan nog vele dennen die vroeger aangeplant werden om zodoende het zand vast te houden. De dennen verdwijnen op de duur en maken plaats voor inheemse bomen die hier van nature voorkomen.

Wanneer we door een klaphek gaan strekt het duingebied zich voor ons uit. Eerst lopen we door een nat gebied langs een duinmeertje, de Zwarte Pan genaamd. Het pad gaat omhoog en omlaag en het rulle zand maakt het lopen zwaar. In de informatie staat dat we nu via de Kalahari naar een horecagelegenheid lopen. Het lijkt wel een woestijn. Ik kan me goed voorstellen dat het hier zomers erg warm wordt. Een kameel zou er dan zeker niet misstaan.

Jan Wolkers, dellen en de Atlantikwall
Achter Hotel Duinoord staat een informatiebord voor een duinmeertje. Er is hier een interactieve installatie waarmee je, door zelf een bijdrage te leveren voor een camera, een eerbetoon aan Jan Wolkers kan doen en zodoende de herinnering levend te houden. Als je tussen de drie gemarkeerde punten staat dan gaat de camera lopen. Kijk maar eens op de site levendarchief.nl.

De volgende bezienswaardigheid in dit gebied is de Antlantikwall, een beschermingswal die in de Tweede Oorlog is gebouwd. Je kunt zowel over als langs de muur lopen. Dat wordt er natuurlijk overheen lopen, wat apart is omdat de betonnen muur sterk golft. Het was de bedoeling dat deze muur de infasie van de geallieerden zou tegenhouden.....

Dan komt Katwijk in zicht en uiteraard klim ik naar de top van het 37 meter hoge Vlaggeduin. Jammer dat het geen helder weer is want dat zou je een prachtig vergezicht hebben. Beneden aan het duin gekomen merk ik dat er een aantal mensen, de meeste met honden, een rondje wandelen want die leuke speelse hond komt ons alweer tegemoet rennen en die mevrouw met drie honden stapt nog even stevig door.

Nog zo’n overblijfsel van vroeger zijn de dellen, verdiepte grasvelden, waar de visserbevolking hun aardappels verbouwden. Het duin werd zover afgegraven dat men de vochtige aarde bereikten zodat de wortels aan hun voedsel kwamen.

sporen op het strand
Dan wordt het geluid van de zee steeds sterker en ligt het strand voor ons. We zijn niet de enigen op het strand. Ondanks de kou vinden meer mensen het blijkbaar fijn een frisse neus te halen. Ook zie ik veel paardensporen, in draf of galloperend. Het zeewater is grijs van kleur en een grote donkere wolk hangt boven de kust van Den Haag. Ik geniet van de branding en van wat er te zien is op het strand. Volgens de route kunnen we de eerstvolgende of de tweede strandopgang nemen. We nemen de tweede en volgen de weg die voor ons ligt. Deze eindigt precies bij ons startpunt. ’s Avonds in het warme huisje brandt mijn gezicht en mijn wangen zijn bijna even rood als het glas rode wijn dat ik genietend aan mijn lippen zet.