Norg - 10,5 km

Bos en beekdal bij Norg

Ik ken het woord ‘es’ vanuit kruiswoordpuzzels. Het is een synoniem voor landbouwgrond. De wandeling bij Norg voert ons door een es- en beekdallandschap en het is prachtig! De tocht gaat over verharde wegen, bos- en zandpaden. De zon schijnt en uiteindelijk wint deze zo aan kracht dat we met de jas los lopen. Ons nieuwste speeltje, een gps-applicatie op de Iphone gaan we voor het eerst proberen.

We parkeren de auto bij Café Restaurant Norgerhout en starten met een kopje koffie en een krantje. De wandelroute is van Natuurmonumenten en we volgen de geel/blauwe paaltjes waarvan de eerste direct tegen over het café staat. Heerlijk dit winterweer, ik adem met volle teugen de frisse lucht in en doe vitamine D op vanwege de zon.

Het bos waar we doorheen wandelen stond hier ook al in de Middeleeuwen. Boeren gebruikten het hout als bouwmateriaal, de eikels als voer voor het vee en de hulsttakken als ‘bezem’ om de schoorsteen mee te vegen. De folder vermeldt dat je aan hulstblaadjes kunt zien of het om een jonge of oude struik gaat. Jonge struiken hebben de kenmerkende gekartelde randen die bij oude struiken inmiddels zijn afgesleten.

akkerkruiden
We komen in open gebied waar Natuurmonumenten op essen oude akkerkruiden zoals klaproos en korenbloem verbouwd. Maar ja, in deze tijd gebeurt er meer onder de aarde dan er boven.

De gps is leuk. Ik ben gek op cijfertjes en op de applicatie is onze wandelsnelheid te zien, hoeveel kilometer we gelopen hebben, de tijd etcetera. Als ik er stevig de pas inzet, tegen het rennen aan, springt de snelheid naar 7 km/per uur. Dan besluit ik maar te genieten van de natuur en de Iphone in mijn jaszak te stoppen.

In een oude gerestaureerde hooischuur, die in 1988 aan Natuurmonumenten is geschonken, hangen een aantal informatieborden over het esdallandschap en het oeroude bos. Met een tekening wordt duidelijk gemaakt hoe mens, dier en akker in die tijd samenwerkten.  Boven in de schuur zijn gaten in het dak zodat kerkuilen binnen kunnen broeden.

In het Tonckebos is goed te merken dat de zon lager staat en nauwelijks de zandpaden bereikt. Het is een modderpad geworden waarbij mijn voeten regelmatig wegglijden. Goede waterdichte wandelschoenen zijn dan ook onontbeerlijk is deze tijd van het jaar. Het is rustig weer, bijna windstil. De dennenbomen die nog in dit bos staan zullen met de jaren verdwijnen vanwege de geregelde hogere waterstand.

beekdal
Dan volgt een meer open landschap. We lopen nu door het beekdal van de Slokkert A.
De beek zelf kunnen we helaas niet zien. In de jaren vijftig/zestig werden velen beken rechtgetrokken zodat het water snel afgevoerd kon worden. Natuurmonumenten is echter van plan om de oude loop van deze beken in dit gebied te herstellen.