informatie Potskar
De oude dijken worden beheerd door Waterschap Friesland terwijl de Potskar een natuurgebied van Staatsbosbeheer is. De dijken en de Potskar liggen ten noordoosten van Sneek en zijn vrij toegankelijk waarbij opgemerkt moet worden dat de oevers langs het Sneekermeer van Potskar noord en zuid niet in de broedperiode bewandeld mogen worden. Dit heeft echter geen invloed op de wandelroute zelf.

geschiedenis Potskar
De Grienedyk stamt uit de Middeleeuwen en werd aangelegd om zodoende land te kunnen inpolderen. Het is een binnendijk, die de Rauwerderhem (hemmen zijn laag gelegen poldergebieden) aan de zuidkant begrensde. Voor 1883 werd de Grienedyk beheerd door onderhoudsplichtigen die daarvoor aangewezen waren. Ze moesten de dijk onderhouden en in ruil daarvoor mochten ze de opbrengst van de verhuur van het grasgewas langs en op de dijk houden.

In 1883 werd de Nieuwe Slachte (dijk) aangelegd en deze kreeg aansluiting met de Grienedyk. Met die aansluiting werd de Grienedyk onderdeel van een belangrijke waterkering die Friesland moest beschermen tegen opkomend water vanuit de zuidelijke meren. De Grienedyk kwam toen onder beheer van waterschap De Groenedijk. Aan deze dijk stond ook een klooster genaamd Groendijk, gesticht in 1463 door Tjomme Wiarda en zijn vrouw Ath Bonninga. Naar beide adellijke lieden is een straat in Sneek vernoemd. Het klooster werd bewoond door nonnen.

zomerpolder en winterpolder
Een winterpolder staat het hele jaar droog. Het is over het algemeen hooiland dat door boeren gepacht wordt. Een zomerpolder is in de zomer droog maar in de winter wordt deze gevuld met boezemwater. Het is meer een natte polder waar het rietgras onder je schoenen knispert. We vinden er moerasachtigen zoals moerasmelkdistel. Ook de koekoeksbloem, pitrus en moeraswederik hebben we gesignaleerd.

zuring
Duidelijk te herkennen aan zijn rode bloeikleur in mei en juni. De zuring is familie van de rabarber en werd vroeger al als groente gegeten (veldzuring). De frisse, bitter-zuur smakende bladeren hebben veel weg van spinazie. Blaadjes die in de schaduw staan zijn lekkerder dan die in de volle zon. Veldzuring vindt men in grasbermen, weilanden en ruigte. Veldzuring kan wel een hoogte van een meter bereiken en heeft pijlvormige bladen. Rupsen van het vuurvlindertje zijn veelal te vinden op zuring.