informatie Rijsterbos
Dit prachtige ruiter- en wandelbos wordt beheerd door It Fryske Gea. Het is te bereiken bij het dorpje Rijs en via de Murnserdyk bij Mirns. Daar staat ook paviljoen ’t Mirnser Klif van waaruit u goed zicht heeft op het IJsselmeer. Het bos is  vrij toegankelijk en u vindt er bankjes en een picknickplaats.  Vooral de brede laan wordt door vele wandelaars druk bezocht.

geschiedenis Rijsterbos
Het Rijsterbos kent een lange geschiedenis. Het is de familie De Ruyter de Wildt geweest die er voor zorgde dat de wilde heidevelden vervangen werden door korenvelden en tabaksplanten. Tevens werden de eerste stukken van het bos aangelegd.   Deze familie, waarvan de Heer De Ruyter de Wildt onder anderen onderdeel uitmaakte van de Geheime Raad van de Stadhouder Koning Willem III, betrok het nieuwe Slot Rijs.  In de tweede helft van de 18e eeuw  zorgde de familie Rengers ervoor dat er steeds meer gebied in deze streek ontgonnen werd terwijl famlie Van Swinderen in de eerste helft van de 19e eeuw wegen aanlegde en de bodem verbeterde met vruchtbare terpaarde die afkomstig was uit andere delen van Friesland. Door geldgebrek moesten zij vele stukken bos verkopen wat tot grote kap leidde.

Burgemeester Gaaikema zag in de twintiger jaren van de 20e eeuw het grote belang in van de nog bestaande bossen. Door zijn toedoen ging de gemeente over tot aankoop van de bossen om zodoende het bos te behouden en te beschermen. In de Tweede Wereldoorlog werden tussen 24 september en 21 oktober 1944 70 V-2-raketten afgevuurd vanuit het Rijsterbos. Af en toe ging er een lancering mis. Op zaterdag 30 september  verwoestte een raket het Vredestempeltje omdat de raket niet ver omhoog ging maar terugviel op de grond. Het Vredestempeltje is herbouwd op dezelfde plek in 1974. Het slot zelf was inmiddels in 1930 gesloopt.

de das
In de jaren zestig werden dassen uitgezet in het Rijsterbos. Eerder waren deze langzamerhand verdwenen uit deze streek.  Dassen zijn nachtdieren en erg schuw. Mensen zullen deze dieren dan ook nauwelijks te zien krijgen. De burcht waarin ze wonen is een waar stukje vakwerk. Het bestaat uit verschillende kamers die met elkaar verbonden zijn via gangen. Luchtschachten zorgen voor frisse lucht. Een burcht kan eeuwen oud zijn en wordt bewoond door vele generaties. De das heeft geen natuurlijke vijanden en eet zowel plantaardig als dierlijk voedsel, zoals regenwormen en muizen.
Een das is zo’n 90 centimeter lang en weeg rond de 12 kilo. De vacht is grijsachtig van kleur. De kop van een das is zeer herkenbaar zwart/wit gestreept met zwarte kraaloogjes.