informatie
Je kunt de wandeling zowel bij het treinstation in Stavoren als in Hindeloopen beginnen en na afloop de trein terugnemen naar je startpunt. De route (en het hele Friese Kustpad, waar deze wandeling een deel van is) is het hele jaar door te lopen. Wel kan het in het najaar en de winter hard waaien en er is weinig beschutting. Vanwege de vele schapen op de dijk zijn grote delen verboden voor honden. De route is vrijwel geheel vlak maar er moeten vele hekken beklommen worden. Voor wie het hele Friese Kustpad wil lopen is er een handig boekje ‘Friese Kustpad’ ISBN 90-71068-31-5 verkrijgbaar met topografische kaarten, overnachtingsmogelijkheden en openbaar vervoer. 

Het Friese Kustpad
Het Friese Kustpad is een lange-afstand-wandelpad (law 5-4) van 152 kilometer en loopt van Stavoren naar Lauwersoog. De route gaat vaak over de zeedijk maar vaak ook door het achterland en Friese dorpjes en stadjes.
De route loopt door en langs de plaatsen Hindeloopen, Workum, Ferwoude, Makkum, Harlingen, Oosterbierum, St. Jacobiparochie, Zwarte Haan, Ferwerd, Holwerd, Dokkum, Engwierum en Oostmahorn.
In Stavoren heeft het Friese Kustpad aansluiting op het Zuiderzeepad en in Lauwersoog op het Wad- en Wierdenpad naar Nieuweschans en op het Zevenwoudenpad naar Steenwijk. Het Friese Kustpad is onderdeel van het Noordzee Kustpad (law 5) wat met 725 kilometer het langst aaneengesloten wandelpad van Nederland is.

Bocht fan Molkwar
Halverwege de route passeren we natuurgebied Bocht fan Molkwar. Het bestaat uit schraalgrasland, rietvelden en zandplaten. Het is een belangrijk vogelgebied waar o.a. de Kemphaan voorkomt. het gebied is niet vrij toegankelijk, maar vanaf de dijk en vanuit de vogelhut goed te bekijken.
zie ook wandeling Bocht fan Molkwar.

Kemphaan
Kemphanen worden zo'n 30 cm lang. Het mannetje is donkerbruin/rood, het vrouwtje lichtbruin. In het voorjaar hebben de mannetjes een imposante opvallende baltskraag en kuif. Ze verzamelen zich op gemeenschappelijke baltsplaatsen en houden hier lange spectaculaire schijngevechten om de vrouwtjes te imponeren. De grootste mannetjes winnen meestal. Als geen van de mannetjes zich terugtrekt wordt er echt gevochten. De winnaar krijgt de meeste aandacht en kan nog tijdens de balts paren. Het onopvallende vrouwtje broedt vervolgens in een simpel kuilje op een schraal, vochtig grasland de eieren uit. De opvoeding van het kroost komt ook voornamelijk op haar rekening terwijl het mannetje meer de bescherming op zich neemt.
Tot halverwege de vorige eeuw kwam de Kemphaan in Friesland en Noord-Holland nog algemeen voor. Vooral door verdroging is het nu een zeldzame bedreigde weidevogel en staat hij op de rode lijst. Hoewel er bijna geen broedparen in Nederland meer zijn zien we in de winter nog wel grote aantallen (Scandinavische) kemphanen als trekvogel. De Nederlandse kemphaan overwintert in Afrika.