Terherne, Goïngarijp, Terkaple - 14 kilometer

Rondje Terherne

Het is winter en niet alleen ligt er ijs op sloot, meer en plas maar er wordt ook op geschaatst. Velen zoeken de gezelligheid die de ijsbaan biedt, met muziek en koek en zopie. Anderen genieten van de stilte die alleen wordt doorbroken door het geluid van schaats op ijs. Het is een unieke gelegenheid om nu te wandelen langs het bevroren Sneekermeer. Koud, dat wel, maar het weegt ruimschoots op tegen de prachtige vergezichten.

Eerst wandelen we langs de huizen en boerderijen van Terkaple naar Terherne. In Terkaple vormt een ouderwetse ophaalbrug het decor achter een groep eenden die het wak bij de brug openhouden. Jeugd krabbelt op schaatsen in de kleine slootjes tussen de huizen. Wanneer we richting de Hearresylbrug, de brug tussen het Sneekermeer en de Terkaplesterpoelen, lopen schuurt de wind koud langs mijn wangen.

vrieskou in het Kameleondorp
Twee schaatsters klunen over de brug, want voor de brug ligt een groot wak. De meerkoeten schieten uit het wak het ijs op als de schaatsters dichterbij komen. Eén van de schaatsers heeft een touw over zijn schouder. Ik vind het maar eng dat ze het Sneekermeer op gaan. Het meer, dat zo ver ik zie bevroren is, lijkt verder uitgestorven. Volgens de mannen moet het gemakkelijk kunnen... Voorzichtig zijn ze wel, ze blijven langs de rietkragen schaatsen.

Aangekomen in Terherne lijkt het alsof iedereen bij de kachel gekropen is. De straten zijn leeg. Alleen op de ijsbaan is vol op activiteit. In de zomer trekt het watersport- en Kameleondorp duizenden toeristen en is het erg gezellig op de terrasjes. Door het dorp lopen we naar het Sneekermeer. Waar het zomers vergeven is van boten en speedboten, want dit is een waterzone waar je je wat dat betreft kunt uitleven, is het nu stil. Het ijs bedekt als doorzichtig glas het onderwaterleven in het meer.

gespiegeld Sneekermeer
Bij het Paviljoen Het Meer van Lenten zien we de twee schaatsers weer. Zij zitten voor het openhaardvuur en eten een kommetje soep. Ik hoor de schaatser met het touw aan andere gasten vertellen dat hij gisteren tot aan zijn middel door het ijs is gezakt maar dat hij gelukkig snel op de kant was. De gasten, uit Enschede afkomstig, vertellen dat het bij hun toch wel heel hard vriest, meer dan in Friesland. Geen elfstedentocht, jammer, jammer. Zo kabbelt het gesprek wat voort. Ik geniet ondertussen met volle teugen van mijn cappuccino.

Aangekomen bij de kruising, die de bogen van het wandelrondje met elkaar verbindt, nemen we het fietspad langs het meer. Het volgt de contouren van het meer dat een aantal diepe inhammen heeft die over het boerenerf lopen. Een waterig zonnetje zorgt voor een mooie spiegeling op het ijs. Een eenzame schaatser zoeft ons vlak langs de kant voorbij. Het riet ruist heel zachtjes in de wind.

zeiltjes in de zomer
De tocht voert ons door Goïngarijp, nog zo’n befaamd watersportdorp. Zoals je zovaak ziet wordt ook hier gebouwd aan een nieuwbouwwijk waarbij ik weleens de indruk heb dat groter niet altijd beter is. Het laatste stuk voert ons door de weilanden, die er in deze tijd van het jaar wat triest uitzien. Een leuke afwisselende wandeltocht waar je in de zomer gerust een dagje voor uit kunt trekken. Dan is het heerlijk om je broodje aan de walkant op te eten met het klotsende water vlak voor je en duizenden witte zeiltjes aan de horizon.